06.12.2018 Aktualności

Zimowa Pascha: dzień św. Mikołaja

Po święcie św. Andrzeja hymny przedświęcia Bożego Narodzenia słyszane są kolejny raz w dzień św. Mikołaja, biskupa Miry Licyjskiej z czwartego wieku, który przez lata zaczął być w szczególny sposób łączony ze świętem Narodzenia Chrystusa.

Biskupów upiększenie i ojców chwałę, źródło cudów w pieśniach pochwalnych opiewamy, mówiąc: Raduj się, obrońco mieszkańców Mirry i czcigodny arcykapłanie, kolumno niezachwiana. Raduj się, świeczniku najjaśniejszy, oświecający krańce świata cudami. Raduj się, zasmuconych Boża radości i skrzywdzonych gorący orędowniku. I teraz, błogosławiony Mikołaju, nie przestawaj modlić się do Chrystusa Boga za czczących zawsze z radością i miłością świąteczną pamięć Twoją.

Pustynio, upiększ się, Owieczka bowiem idzie nosząc w łonie Chrystusa. Żłobie, przyjmij Tego, który słowem uwolnił nas, zrodzonych z ziemi, z bezsensownego działania. Pasterze, grając na piszczałkach świadczcie o cudzie budzącym bojaźń. Magowie z Persji, przynieście Królowi złoto, kadzidło i mirrę, albowiem Pan przyszedł z Dziewicy Matki. Przypadając do Niego jako służebnica, Matka pokłoniła się i pytała trzymanego w Jej objęciach: Jak zamieszkałeś we mnie? Jak wyrosłeś we mnie, Wybawicielu mój i Boże?

Oblubienico Dziewico, skąd przyszłaś? Kto Ciebie zrodził? Kto jest matką Twoją? Jakże Stwórcę nosisz na ręce? Jakże nie uległo zmianie łono Twoje? O, wielkie i przesławne tajemnice dokonujące się w Tobie widzimy na ziemi, Najświętsza! Przygotowujemy Tobie godną pustynię na ziemi i prosimy o przysłanie gwiazdy z niebios, a magowie przychodzą ze wschodu ziemi na zachód, aby zobaczyć zbawienie ludzi, w żłobie owinięte pieluszkami. [stichery z wieczerni ku czci św. Mikołaja].

Tak jak przykre jest widzieć św. Mikołaja zmienionego w przebranego w czerwony strój „mikołaja” – symbol świeckich „zimowych świąt” – podobnie łatwo jest zrozumieć, dlaczego święty biskup stał się tak blisko połączony ze świętem Narodzenia Chrystusa. Historie o świętym, stworzone i wzbogacone przez chrześcijańską wyobraźnię przez długie wieki w różnych czasach i miejscach, opowiadają o prostej wierze i miłości człowieka, znanego tylko z jego dobroci i miłości.

Szczególną kwestią, dotyczącą wizerunku św. Mikołaja w Kościele jest to, że nie jest on znany z niczego szczególnego. Nie był teologiem i nigdy nie napisał ani słowa, jest znany w pamięci wiernych jako gorliwy obrońca prawdziwej wiary, rzekomo zaczepiający heretyka Ariusza na pierwszym soborze powszechnym w Nicei za zaprzeczanie boskości Bożego Syna. Nie był ascetą i nie dokonał żadnych wyczynów w zakresie postów i czuwania, a jest wychwalany za osiągniecie „owoców Ducha Świętego… miłości, radości, pokoju, cierpliwości, uprzejmości, dobroci, wierności, łagodności, opanowania”  (Gal 5, 22-23). Nie był mistykiem w naszym rozumieniu tego słowa, ale codziennie żył w Panu i był pobożny we wszystkich swoich słowach i czynach. Nie był prorokiem w sensie dosłownym, ale głosił Słowo Boże, wytykał błędy grzeszników, bronił praw uciskanych i cierpiących i z niezwykłym współczuciem i miłosierdziem walczył z każdym przejawem niesprawiedliwości. Jednym słowem – był dobrym duszpasterzem, ojcem i biskupem dla swojej owczarni, znanym szczególnie z jego miłości i troski o ubogich. Najprościej mówiąc, był cudownie dobrym człowiekiem.

Tak lekko w dzisiejszych czasach używamy określania „dobroć”! Jak łatwo mówimy o kimś, że jest „dobrym” człowiekiem! Jak lekko mówimy – „oni są dobrymi ludźmi”! Nastolatka przedawkuje narkotyki, a sąsiedzi mówią reporterom – „Ale ona była zawsze taką dobrą dziewczyną, a jej rodzice to tacy mili ludzie”. Młody człowiek popełnia jakieś poważne przestępstwo i następuje ta sama retoryka „Ale on był zawsze takim dobrym chłopcem, a jego rodzina jest taka miła”. Człowiek umiera na polu golfowym po życiu wyróżniającym się latami czerpania zysków i picia martini, ale reakcja jest taka sama: „On był dobrym człowiekiem, tak, miłym facetem”. Co „dobry” i „miły” naprawdę znaczy w takich przypadkach? Co opisują? Co wyrażają?

Ewangelia Łukasza mówi, że pewnego dnia „zwierzchnik” przyszedł do Jezusa i zapytał „Nauczycielu dobry, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?”  „Jezus mu odpowiedział: Czemu nazywasz Mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko sam Bóg.” (Łk 18,18; zobacz również Mk 10,18). Wersja świętego Mateusza mówi, że Jezus odpowiedział człowiekowi mówiąc „Dlaczego Mnie pytasz o dobro? Jeden tylko jest Dobry.”(Mt 19,17). Jakkolwiek byśmy nie interpretowali słów Chrystusa, co najmniej jeden punkt jest jasny. Jezus reaguje na prześmiewcze, może nawet sarkastyczne użycie określenia „dobry”, poprzez odniesienie się do właściwego źródła. Jest tylko Jeden, który jest dobry i to jest sam Bóg. Jeśli chcesz mówić o dobroci, wtedy musisz zdać sobie sprawę, o czym i o Kim mówisz.

Jak Bóg i jak Jezus, święty Mikołaj był autentycznie dobry. Prawdziwa dobroć jest możliwa. Bo, by znów zacytować Pana, „u ludzi to niemożliwe, lecz u Boga wszystko jest możliwe.” (Mt 19,26). Istota ludzka, nawet człowiek bogaty, który wierzy w Boga, może być autentycznie dobry dobrocią samego Boga. „Bo zaprawdę, powiadam wam” – mówi Pan – „Jeśli będziecie mieć wiarę jak ziarnko gorczycy… nic niemożliwego nie będzie dla was.” (Mt 17, 20-21).

Mesjasz przyszedł, aby ludzie mogli żyć życiem, które jest – mówiąc stanowczo – po ludzku niemożliwe. Przyszedł, aby ludzie mogli być rzeczywiście dobrzy. Jednym z największych i najukochańszych przykładów wśród wierzących, który jest prawdziwy, to święty biskup Miry, o którym nie wiadomo niemal nic więcej, oprócz tego, że był dobrym. Choćby z tego powodu on pozostaje, nawet w zsekularyzowanej formie, prawdziwym duchem Bożego Narodzenia.

Owoc męstwa Twego, czcigodny ojcze, oświecił serca wiernych, któż bowiem słysząc o niezmierzonej pokorze i cierpliwości Twojej nie zadziwi się? O Twojej łagodności dla ubogich i pocieszaniu cierpiących? Wszystkich wspaniale nauczyłeś, biskupie Mikołaju, i teraz otrzymałeś niewiędnący wieniec, módl się za dusze nasze. [stichera z wieczerni ku czci św. Mikołaja]

Przez prawdziwość Twych czynów, ojcze i arcypasterzu Mikołaju, stałeś się regułą wiary dla Twojej owczarni, wzorem cichości, nauczycielem wstrzemięźliwości, dlatego swą pokorą zdobyłeś wywyższenie, ubóstwem bogactwo. Módl się do Chrystusa Boga o zbawienie dusz naszych. (Troparion święta św. Mikołaja, który stał się w prawosławnych nabożeństwach ogólnym troparionem dla większości kanonizowanych biskupów Kościoła, w ten sposób pokazując ideę Kościoła, jaki powinien być chrześcijański duszpasterz.)


Tłumaczenie tekstów liturgicznych – ks. Henryk Paprocki.
Cytaty z Pisma Świętego za Biblią Tysiąclecia.
Thomas Hopko – amerykański ksiądz prawosławny, były wykładowca i dziekan Seminarium św. Włodzimierza w Crestwood, autor popularnych audycji radiowych.
Niniejszy tekst to jeden z rozdziałów książki “The Winter Pascha – Readings for the Christmas-Epiphany Season”.
tłum. Anna Czerewacka

30.11.2018 Aktualności

Zimowa Pascha: dzień św. Andrzeja

Kanon święta Bożego Narodzenia zaczyna być śpiewany po raz pierwszy podczas święta Wejścia Bogurodzicy do świątyni, zaś pierwsze hymny przedświęcia Bożego Narodzenia śpiewane są w święto pierwszego powołanego apostoła Andrzeja. [1]

W ewangelicznym czytaniu wg. św. Jana Filip przywołuje swojego przyjaciela Natanaela, aby “przyszedł i zobaczył” Jezusa. Tutaj to sam Jezus zaprasza Andrzeja, by „przyszedł i zobaczył”, gdzie On przebywa i spędził z Nim dzień – razem z innym uczniem Jana Chrzciciela, którym prawdopodobnie jest sam ewangelista.

Nazajutrz Jan znowu stał w tym miejscu wraz z dwoma swoimi uczniami i gdy zobaczył przechodzącego Jezusa, rzekł: «Oto Baranek Boży». Dwaj uczniowie usłyszeli, jak mówił, i poszli za Jezusem. Jezus zaś odwróciwszy się i ujrzawszy, że oni idą za Nim, rzekł do nich: «Czego szukacie?» Oni powiedzieli do Niego: «Rabbi! – to znaczy: Nauczycielu – gdzie mieszkasz?» Odpowiedział im: «Chodźcie, a zobaczycie». Poszli więc i zobaczyli, gdzie mieszka, i tego dnia pozostali u Niego. Było to około godziny dziesiątej. Jednym z dwóch, którzy to usłyszeli od Jana i poszli za Nim, był Andrzej, brat Szymona Piotra. Ten spotkał najpierw swego brata i rzekł do niego: «Znaleźliśmy Mesjasza» – to znaczy: Chrystusa. (J 1, 35-41)

Przyjdź i zobacz! To zaproszenie powtarzane przez Kościół w jego nabożeństwach. Przyjdź z wiarą i ty zostaniesz policzony razem z tymi, którym „dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego” (Mt 13,11). Znajdziesz się wśród tych, dla których przeznaczony został udział w “tajemnicy Chrystusa”, która jest „wykonaniem tajemniczego planu, ukrytego przed wiekami w Bogu, Stwórcy wszechrzeczy”, który to jest objawiony „poprzez Kościół”, a nawet aniołów (Ef 3, 4,9-10). [2]

Przyjdź i zobacz! Staniesz się świadkiem tajemnicy Narodzenia Chrystusa z Dziewicy, Jego objawienia się w Jordanie w Jego janowym chrzcie, Jego zwycięstwa nad diabłem na pustyni, Jego głoszenia dobrej nowiny biednym. Jego zapowiedzi wolności dla uciśnionych. Będziesz świadkiem realizacji znaków Jego mesjaństwa: niewidomi odzyskają wzrok, chromi zaczną chodzić, głusi usłyszą, niemi przemówią. Zobaczysz wiatry i uspokojone przez Niego morze. Ujrzysz nakryty stół “na pustyni ” w nakarmieniu  tłumów (Ps. 78,19) . Będziesz świadkiem wypędzania demonów. I najbardziej chwalebne – zobaczysz martwego, podniesionego przez słowo Jego mocy. Będziesz wiedzieć , że rzeczywiście – “przyszło do was królestwo Boże” (Mt 12 , 28) i będziesz prawdziwie świadczyć o „czymś większym niż Jonasz ” i “czymś większym od Salomona” (Mt 12, 41-42). Zobaczysz, co “Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło ujrzeć, na co wy patrzycie, a nie ujrzeli; i usłyszeć, co wy słyszycie, a nie usłyszeli “(Mt 13:17 ). I ostatecznie zobaczysz Syna Bożego powieszonego na krzyżu po to, aby dać Swoje złamane ciało jako pokarm dla swego ludu i Swoją przelaną krew na napój , tak aby ich głód i pragnienie pokoju, radości i sprawiedliwości, a nawet samego życia mogło być zawsze spełnione. Zasiądziesz „do stołu z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem w królestwie niebieskim”, które zostało przyniesione na świat przez uwielbionego Mesjasza (Mt  8, 11).

Iść drogą Zimowej Paschy oznacza według świętego Grzegorza Teologa “podążać nieskalanie na każdym etapie i poziomie za życiem Chrystusa.” To jest wprowadzenie do tajemnic Mesjasza „we wszystkich ważne jest jedno – moje spełnienie i powrót do pierwszego stanu Adama.” To jest “widzieć i być widzianym przez wielkiego Boga w Trójcy, który jest uwielbiany i wychwalany i którego my teraz prosimy, aby był , na ile to jest możliwe, dla więźniów czasowego ciała, objawiony w Jezusie Chrystusie ,Panu naszym”. [3]

Święto Świętego Andrzeja, wraz ze śpiewanymi po raz pierwszy hymnami przedświęcia Bożego Narodzenia, to szczególny początek tej paschalnej podróży:

Kiedy On, który został ogłoszony przez głos Jana Poprzednika,
“Baranek Boży, który gładzi grzechy świata”
Przyszedł przynieść życie i zbawienie całej ziemi
Ty, o święty Andrzeju, byłeś pierwszym , który za Nim podążył,
Byłeś oferowany jako pierwociny rodzaju ludzkiego
Ogłosiłeś Piotrowi, Twemu bratu,
“Znaleźliśmy Mesjasza!”
Módl się do Pana aby oświecił i zbawił nasze dusze.


Raduj się Izajaszu i otrzymaj  Słowo Boże.

Prorokuj do Maryi Dziewicy.
Ona jest krzewem gorejącym nie pochłoniętym przez ogień boskości.
Przyozdób się , o Betlejem.
Otwórzcie się bramy Edenu.
Przyjdźcie Magowie i zobaczcie Zbawienie owinięte w pieluszki w żłóbku.
Spójrzcie na gwiazdę świecącą nad grotą;
Ona to zapowiada Pana dawcę życia, który zbawi ludzkość.


Józefie, powiedz nam, jak od świętych przyjąłeś Dziewicę, 

którą brzemienną przyprowadzasz do Betlejem. 
Ja, rzecze, proroctwa wybadawszy i wieść otrzymawszy od anioła przekonałem się, 
że Boga Maria urodzi w niewypowiedziany sposób, 
któremu ze Wschodu przyjdą pokłonić się magowie 
z darami godnymi. Panie, ze względu na nas wcielony, chwała Tobie! [4]

[1] Święto świętego Andrzeja obchodzone jest 30 listopada. W prawosławnej praktyce główne święta są ogłaszane przez “przedświętne” hymny śpiewane podczas nabożeństw. Ogólnie rzecz biorąc , nic w prawosławnej liturgii nie odbywa się bez wcześniejszego przygotowania i bez zapowiedzi. I to nie jest przypadek, że wierni “udają”, że nie wiedzą, co się wydarzy . Na przykład w Wielki Piątek jest wyraźnie ogłaszane podczas nabożeństw, w których jest mowa o ukrzyżowaniu Pana, że On ma powstać z martwych. Krzyż jest kontemplowany oraz Chrystus jest adrowany w świetle Zmartwychwstania. Liturgia Kościoła nie jest “historyczne przedstawieniem”. To raczej mistyczne doświadczenie każdego aktu świętej historii w świetle całości, w tym uwielbieniu Chrystusa i zesłaniu Ducha Świętego.

[2] Zobacz też Rz 16,2; 1 Kor 2,7; Kol 1,26.

[3] św. Grzegorz z Nazjanzu, Mowa 38.

[4] Wieczernia święta św. Andrzeja. W prawosławnych tekstach liturgicznych Dziewica Maryja jest często nazywana “Krzewem Gorejącym”. Albowiem jak w krzewie, który Mojżesz widział palący się, ale nie spalający, tak Maria, która miała w swoim łonie Syna i Słowo Boże, nie została zniszczona przez ogień Jego boskości. Zobacz Wj 3.

Cytaty z Pisma Świętego za Biblią Tysiąclecia.

Thomas Hopko – amerykański ksiądz prawosławny, były wykładowca i dziekan Seminarium św. Włodzimierza w Crestwood, autor popularnych audycji radiowych.

Niniejszy tekst to jeden z rozdziałów książki “The Winter Pascha – Readings for the Christmas-Epiphany Season”.

tłum. ks. Paweł Cecha

26.11.2018 Aktualności

Prawosławny pilot na cmentarzu w Lommel

Grób nieznanego polskiego lotnika, znajdujący się na Polskim Cmentarzu Wojennym w Lommel w Belgii, kryje szczątki prawosławnego porucznika Mikołaja Kirkilewicza z 300 Dywizjonu Bombowego Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii. Tak wynika z genetycznych badań porównawczych przeprowadzonych przez specjalistów z Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie, wspartych badaniami historycznymi przeprowadzonymi przez pracowników Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.  

Polski Cmentarz Wojenny w Lommel to największa polska nekropolia w Belgii. Powstał w 1946 r., gdy rozpoczęto ekshumację polskich żołnierzy z wybranych cmentarzy na terenie całego kraju. Obecnie na cmentarzu spoczywa 257 osób, przede wszystkim z 1 Dywizji Pancernej. Pochowano tam także 24 lotników oraz trzech członków ruchu oporu, omyłkowo uznanych za lotników. 2 marca 1945 r. 300 Dywizjon Bombowy “Ziemi Mazowieckiej” stracił podczas dziennego nalotu na Kolonię dwie załogi. Na pokładzie Lancastera I BH-I (PB854), zestrzelonego przez obronę przeciwlotniczą, zginęła cała załoga – dowodzący por. pil. Mikołaj Kirkilewicz oraz pozostałych sześciu pilotów. Lotnicy spoczęli na cmentarzu w Lommel. Ciało Kirkilewicza nie zostało jednak przez lata zidentyfikowane. Por. pil. Mikołaj Kirkilewicz za zasługi wojenne został odznaczony pośmiertnie Polową Odznaką Pilota nr 1766 oraz dwukrotnie Medalem Lotniczym

2 grudnia 2017 roku specjaliści ze szczecińskiej uczelni, działający we współpracy z Ministerstwem Kultury i Dziedzictwa Narodowego, ekshumowali szczątki nieznanego polskiego lotnika, aby przebadać szkielet i artefakty oraz pobrać próbki niezbędne do przeprowadzenia badań porównawczych DNA. Prace były realizowane w obecności pracownika Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Ambasady RP w Brukseli.

Identyfikacja lotnika Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii dzięki porównawczym badaniom DNA oraz badaniom historycznym, to efekt współpracy Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie, wspieranych w sprawach formalnych w Belgii przez Ambasadę RP w Brukseli.

Ceremonia wojskowa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Lommel, związana z przywróceniem imienia i nazwiska na grobie lotnika, planowana jest na 2 marca 2019 roku –  w 74. rocznicę śmierci porucznika Mikołaja Kirkilewicza.

Pełna informacja o poruczniku Mikołaju Kirkilewiczu

na podst. informacji Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

26.11.2018 Aktualności

Spotkanie młodzieży – wypiek pierników

Po wczorajszej Boskiej Liturgii, młodzież z naszej parafii spotkała się na wspólnym wypieku pierników. Dochód ze sprzedaży wypieków zostanie przeznaczony na planowaną na wiosnę 2019 roku pielgrzymkę do jednego z monasterów we Francji.

 

04.11.2018 Aktualności

Konferencja duchowieństwa Metropolii Belgii i Egzarchatu Holandii i Luksemburga

Tematem tegorocznej konferencji duchowieństwa Metropolii Belgii i Egzarchatu Holandii i Luksemburga było duszpasterstwo młodzieży. Spotkanie tradycyjnie odbyło się w La Roche-en-Ardenne. Ponad pięćdziesięciu duchownych wzięło udział w trzydniowym spotkaniu pełnym konferencji, warsztatów, dyskusji i spotkań. Głównymi mówcami byli metropolita Sissaniou i Sitiste Paweł, hieromnich Piotr z monasteru św. Jana Chrzciciela w Essex oraz dr Bazyli Saroglou z Uniwersytetu w Louvain.  Piątkową jutrznię celebrował ks. Paweł Cecha. Ostatni dzień spotkania przeznaczony był na omówienie spraw administracyjnych i przedstawienia planu działań na przyszły rok.

FOTORELACJA

29.10.2018 Aktualności

Weekend prawosławnej młodzieży Beneluksu

W dniach 26-28 października w Westmalle odbył się weekend prawosławnej młodzieży Beleuksu.

Od 1979 roku ruch młodzieżowy Metropolii Belgii organizuje spotkania młodych celem integracji duchowej.

Tematem tegorocznego weekendu były słowa św. Sylwana z Atosu – „Nasz brat jest naszym życiem”. Temat rozwinął hierminich Mikołaj Sacharow z monasteru św. Jana Chrzciciela w Essex w Wielkiej Brytanii. Wygłosił on wykład na temat „pojęcia relacji w prawosławnej duchowości wg. św. Sylwana”.

80 młodych prawosławnych 14 różnych narodowości przybyło do Westmalle by wspólnie się modlić, spowiadać i wziąć udział w warsztatach praktycznych ze śpiewu, wypieku prosfor i przygotowywania koliwa. Oprócz praktycznych zajęć był też czas na dyskusje w językowych grupach tematycznych – francuskojęzycznej (prowadzonej przez o. Konstantinosa Kenanidisa i o. Atanazego z Kongo), niderlandzkojęzycznej (prowadzonej przez metropolitę Atenagorasa i o. Antoniego Tarlizosa) i greckojęzycznej pod kierunkiem archidiakona Filfadelfa Kafalisa.

Każdy dzień rozpoczynał się i kończył modlitwą. Spotkanie zakończyła Boska Liturgia celebrowana przez o. Cypriana Popescu i diakona Barnabę Genbrugge. Podczas nabożeństw śpiewał bizantyński chór młodzieżowy.

Po Liturgii i obiedzie, w ramach pożegnania podsumowano weekend. Młodzież podkreślała przyjazną i duchową atmosferę, którą pogłębiły wspólne modlitwy i wykłady. Najważniejszym jednak było potwierdzenie duchowej wspólnej tożsamości przez przyjęcie Eucharystii, co tylko potwierdziło, że Kościół prawosławnym jest „jeden, powszechny i apostolski” pomimo różnych narodowych korzeni.

FOTORELACJA

18.09.2018 Aktualności

Święto parafialne

9 września,  Polska Parafia Prawosławna w Brukseli uroczyście obchodziła swoje święto patronalne – Narodzenie Bogurodzicy. Świętej Liturgii przewodniczył biskup siemiatycki Warsonofiusz.

Narodzenie Bogurodzicy, będące pierwszym wielkim świętem w nowym roku cerkiewnym zgromadziło w brukselskiej cerkwi wielu wiernych. Większość przyjęła tego dnia Eucharystię. Jego Ekscelencji w trakcie św. Liturgii asystowali ihumen Makary – p.o. przełożonego Monasteru św. Onufrego w Jabłecznej, ks. Jan Dmitruk – dziekan Okręgu Terespolskiego, ks. Konstantinos Kenanidis – przedstawiciel metropolity Atenagorasa i rektor Instytutu Apostoła Pawła w Brukseli, ks. Paweł Cecha – proboszcz brukselskiej parafii, hierodiakon Jarosław oraz diakon Barnaba Genbrugge. W uroczystościach wzięli także udział Ambasador RP przy NATO – Marek Ziółkowski oraz Konsul Generalny RP w Królestwie Belgii Jacek Grabowski.

W świątecznej homilii biskup Warsonofiusz skupił się na roli Maryi w dziele zbawienia:

Cieszę się, że właśnie w tym dniu mogłem do was przyjechać, z wami się modlić, w tym miejscu, daleko od ojczyzny i cieszę się, to właśnie Bogurodzica was tutaj jednoczy. Ona błogosławi rodziny, ponieważ żyjemy w bardzo trudnych czasach ze względów duchowych, kiedy wartości rodzinne nie są respektowane, a wchodzą zupełnie inne wartości. Życzę, aby dobry Bóg błogosławił wam i Bogurodzica błogosławiła was i wasze rodziny, bo cerkiew, która dopiero się rodzi, ona rodzi się tak samo, w jaki sposób rodziła się Matka Boża. Chrystus powiedział bardzo jasno – do Królestwa Bożego są dwie ścieżki – jedna, wąska, w bólu, cierpieniu prowadząca ku zbawieniu; druga, szeroka, prowadzi ku zgubie. Cieszę się, że się dzisiaj tu zebraliśmy, żeby uczestniczyć w tym świątecznej św. Liturgii. Pragnę przypomnieć, żebyście się jednoczyli nie tylko wokół naszych tradycji, które przywieźliśmy z Polski, która jest połączeniem Wschodu i Zachodu, tego szczególnego miejsca, gdzie się uformowały nasze obrzędy, ale przede wszystkim, żebyście jednoczyli w Eucharystii, bo to jest najważniejsze. Przyjście do cerkwi nie wystarczy. Należy przystępować do spowiedzi, przyjmować Eucharystię i wówczas Chrystus nas wszystkich zjednoczy w jedną, świętą, apostolską Cerkiew.

Po zakończonej Liturgii biskup Warsonofiusz podziękował metropolicie Atenagorasowi za swoje błogosławieństwo i zaproszenie, proboszczowi parafii – ks. Pawłowi za niesiony trud, chórowi za śpiew, dyplomatom za przybycie oraz wiernym za uczestnictwo w nabożeństwie. W imieniu metropolity Atenagorasa głos zabrał ks. Kenanidis, który w swoim przemówieniu powitał i podziękował władyce za przybycie. Jego Ekscelencja wraz z o. Makarym ofiarowali parafii ikonę św. męcz. Ignacego z cząsteczką relikwii.

Świąteczne uroczystości zakończył wspólny posiłek na który udali się wszyscy wierni, gdzie radośnie świętowano narodziny Matki Bożej.

05.09.2018 Aktualności

Zapraszamy na nasze święto

Zapraszamy na obchody święta patronalnego naszej parafii.

8 września, sobota
18.30 – świąteczna wieczernia
Spowiedź przed i po nabożeństwie

9 września, niedziela
9.30 – powitanie hierarchy
10.00 – świąteczna Boska Liturgia celebrowana przez Jego Ekscelencję biskupa siemiatyckiego Warsonofiusza

Po nabożeństwie zapraszamy wszystkich na świąteczny obiad do sali na tyłach cerkwi.

Rue de la Floraison 35
1070 Bruxelles

 

28.08.2018 Aktualności

Najbliższy weekend w parafii

Najbliższy weekend w parafii:

1 września, sobota
10.00 – sprzątanie cerkwi
16.00 – próba chóru
18.30 – poświęcenie wody
18.45 – wieczernia
Po wieczerni spotkanie z rodzicami i dziećmi na temat spowiedzi
Spowiedź możliwa przed i po wieczerni

2 września, niedziela
9.00 – spowiedź
9.45 – godziny kanoniczne
10.00 – Liturgia
Po Liturgii molebien z okazji rozpoczęcia roku szkolnego

28.08.2018 Aktualności

III piesza pielgrzymka na Św. Górę Grabarkę

Po raz trzeci wierni naszej parafii wzięli udział w pieszej pielgrzymce do Monasteru świętych Marty i Marii na górze Grabarce. 

W tym roku pielgrzymi prowadzeni przez proboszcza parafii – ks. Pawła Cechę wyruszyli z cerkwi Zmartwychwstania Pańskiego w Siemiatyczach. Pielgrzymkę zainagurowała Boska Liturgia celebrowana przez arcybiskupa Jerzego. Szcześćdziesięciu pielgrzymów pokonało kilkukilometrową trasę by dotrzeć do najważniejszego polskiego prawosławnego sanktuarium. Pielgrzymka miała jak zawsze charakter otwarty – wzięli w niej udział nie tylko parafianie, ale też ich rodziny, przyjaciele oraz sympatycy naszej parafii.

Przed rozpoczęciem całonocnego czuwania, metropolita Sawa powitał wszystkich pielgrzymów, w tym także naszą parafię. Zwierzchnik PAKP zwrócił się także, mówiąc:

Jest to wielka radość, kiedy Bóg obdarowuje człowieka szczególnymi darami, a dążyć do tego miejsca, zawsze, a szczególnie w święto Przemienienia to jest dar. WIelu chciałoby być tutaj dzisiaj, ale ich nie ma. My jesteśmy, i za to Bogu dziękujmy. Przyprowadza nas do tego miejsca nasza wiara prawosławna, Tradycja naszej Cerkwi, nauka naszych przodków – matek, ojców, dziadów, pradziadów. Przyprowadza nas by tu, w tym miejscu, świadczyć światu, który nas otacza, swoją wiarę prawosławną i tym samym jedność – jedność, która jest tak ważna w życiu członków Cerkwi. Tam gdzie jest jedność, tam szatan nie ma pola do działania. Jesteśmy świadkami, jak bardzo dzisiaj jest podzielona ludzkość. On się cieszy. Dlatego też szczególnie się cieszy, kiedy uczniowie Chrystusa, a nie daj Boże prawosławni, są podzieleni między sobą. To jest wielka radość szatana. A biczem na szatana jest jedność naszej wiary i duchowa jedność. Tę jedność świadczymy tam gdzie się znajdujemy, gdzie mieszkamy. Jednym z celów naszego przybycia na to święte miejsce, jest duchowa pobudka byśmy byli razem. Naturalnie, każdy przychodzi tutaj z indywidualnymi problemami. Przychodzi z głęboką wiarą, chwiejną wiarą, a czasem też i bez wiary, ale dążenie do bycia razem jest u wszystkich jednakowe. W dniu dzisiejszym zebraliśmy się z różnych zakątków naszego kraju, ale też i ze świata. (…) Bogu jest miła jedność. (…) Wśród nas są ludzie, wierni i z Islandii, z Brukseli naturalnie, z Rosji, Białorusi, Ukrainy, Czech, Słowacji – serdecznie ich witamy. Chciałbym bardzo serdecznie powitać Was bracia i siostry zebranych tutaj, episkopat, duchowieństwo. Szczególnie chciałbym powitać pątników. Pielgrzymki są ważnym elementem tego święta. Jest to odrodzone pozytywne zjawisko życia duchowego naszej Cerkwi, bowiem każdy pielgrzym jest żywym świadkiem swojej wiary przechodząc przez różne miejscowości. Wielki jesteś Panie i wielkie są Twoje dzieła. (…)

Szczególnie chcę jeszcze pozdrowić naszych „bieżeńców”, którzy pouciekali do Brukseli i tam udało się zorganizować naszą parafię. Mają energicznego kapłana i także przyjeżdżają do Polski, i idą na Grabarkę i tym samym łączą się z nami i nie zapominają gniazda skąd odlecieli. Jest to jest bardzo ważne. Kultywujcie to, młodzi ludzie i ty, ojcze Pawle, który tam z nimi pracujesz. A wy parafianie, wspomagajcie ojca Pawła, bo praca tam wymaga wielu zabiegów i energii. Chcę powiedzieć tak, tam nie mieliśmy gdzie odprawiać i jest kryzys w Kościele katolickim, stała pusta świątynia, chciano zamienić tę świątynię na salę gimnastyczną i Bóg posłał nas i myśmy wypożyczyli od nich świątynię. I  odprawiając tam Liturgię, zwróciłem się do nich: „Podlaszuki” pamiętajcie, za waszym pośrednictwem Bóg czyni wielki cud,  ta  świątynia była chrześcijańską, o te ściany odbijała się melodia pieśni religijnej, a teraz wy weszliście, wy śpiewacie, uświęcacie po prawosławnemu, a ona miała być czym innym. Czy to nie dar Boży? Trzeba pomyśleć nad tym! 

27.08.2018 Aktualności

Święto parafialne 2018

Serdecznie zapraszamy wszystkich na święto patronalne naszej parafii – Narodzenie Bogurodzicy.

Świąteczne uroczystości rozpocznie wieczernia celebrowana w sobotę 8 września o godz. 18.30.

W niedzielę 9 września zapraszamy na świąteczną jutrznię o godz. 9.00 i pontyfikalną Boską Liturgię. Nabożeństwu będzie przewodniczył Jego Ekscelencja biskup siemiatycki Warsonofiusz.

Po nabożeństwie zapraszamy wszystkich na świąteczny posiłek w sali na tyłach cerkwi przy Rue de la Floraison 35, B-1070 Bruxelles.

*
La fête patronale de la paroisse orthodoxe de la Nativité de la Mère de Dieu sera célébrée le dimanche 9 septembre 2018 à Rue de la Floraison 35 B-1070 Anderlecht, avec la célébration des Matines (9h00) et la Liturgie pontificale (vers 10h00).

Vous êtes les bienvenus pour célébrer ce moment de joie en communauté. Ensuite, aura lieu une réception festive dans la salle Breughel où tous sont cordialement invités.

*

Parochiefeest van de Geboorte van de Moeder Gods wordt gevierd op zondag 10 september 2018 in de Bloeistraat 35 B-1070 Anderlecht, met de viering van Metten (9u00) en Pontificale Liturgie (c.a. 10u00).
We nodigen U, Uw familie en al Uw vrienden en kennissen van harte uit op dit feest in de Orthodoxe parochie van de Geboorte van de Moeder Gods. Nadien volgt er een feestelijke receptie in de Breughelzaal.

*

Ἡ Ἱερᾷ Πανήγυρις τῆς ἐνορίας τοῦ Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου Anderlecht-Neerpede θὰ τελεσθῇ τὴν Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου 2018, μὲ Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία.
09:00 – Όρθρος
10:00 – Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία
Μετά τη λειτουργία θα ακολουθήσει δεξίωση.
Διεύθυνση: Rue de la Floraison 35, 1070 Bruxelles