07.11.2020 Aktualności

Lockdown

Drodzy Bracia i Siostry,
znaleźliśmy się w trudnej sytuacji, ponownie martwimy się o zdrowie naszych bliskich i swoje własne. Zgodnie z decyzjami władz federalnych i regionalnych publiczne nabożeństwa musiały zostać wstrzymane.
Prawo umożliwia nam jednak celebrowanie Liturgii na potrzeby transmisji w internecie. Liturgie odbywają się w każdą sobotę i niedzielę o godz. 9.30. Liturgie są celebrowane za zamkniętymi drzwiami i jedynie 10 osób może uczestniczyć w nabożeństwie. Listy zapisów znajdują się w cerkwi. Liturgie są transmitowane „na żywo” w prywatnej grupie zrzeszającej parafian.
W każdą niedzielę cerkiew pozostaje jednak otwarta i w godzinach od 11.30 do 16.00 każdy może przyjść na chwilę modlitwy w świątyni.
Z pokorą przyjmujemy decyzje organów państwowych i modlimy się o jak najszybsze zakończenie epidemii. Całą naszą nadzieję pokładamy w Bogu i wierzymy, że dzięki temu bolesnemu doświadczeniu staniemy się silniejsi duchowo.
W tym trudnym czasie szczególnie ważna jest modlitwa. Nasza parafia obejmuje całą Belgię, do cerkwi przyjeżdżają też rodziny z Holandii, Luksemburga, Niemiec i Francji. Nie możemy być wszyscy w cerkwi na nabożeństwie i podać zapiski z imionami naszych najbliższych oraz tych którzy odeszli do Pana. Żadna wirtualna forma kontaktu nie zastąpi spotkania i rozmowy. Nie chcemy by w ten sposób zatarło się pierwotne znaczenie zapisek (kiedyś wierni przynosili na Liturgię chleb i wino prosząc o modlitwy w ich intencji i składając Bogu i wspólnocie ten swój dar – to co pozostało po nabożeństwie rozdawano potrzebującym; dzisiejsze karteczki będące naszą ofiarą wskazują na nasze prośby modlitwy za konkretne osoby). Rozumiemy jednak, że w obecnej sytuacji dla wielu osób, zwłaszcza tych mieszkających poza Brukselą przybycie do cerkwi jest sporą trudnością. Cerkiew nie zapomina o żadnym jej dziecku. Duchowny jest niezmiennie dostępny i służy w każdej sprawie.
Poniższy formularz ułatwi Wam przesyłanie „wirtualnych karteczek”, które duchowny będzie czytał na Liturgiach celebrowanych w naszej cerkwi. Zachęcamy jednak by w miarę możliwości przyjść do cerkwi.
Podstawowe informacje dotyczące E-Zapisek:
– Uzupełnij formularz zgodnie z instrukcją.
– Na zakończenie nie zapomnij wcisnąć przycisku „Prześlij”.
– Zapiski będą czytane przez tydzień na wszystkich nabożeństwach.
– Jeśli po tygodniu zechcesz znowu przesłać zapiskę- ponownie uzupełnij formularz.
– Jeśli chcesz zostawić ofiarę prześlij ją na konto:
* złotówkowe: 41 1140 2004 0000 3202 5528 9850
* euro: BE79377120075933
(tytułem ZAPISKA).
Można też dokonać wpłaty za pomocą serwisu PayPal.
Osoby należące do parafii zapraszamy do dołączenia do zamkniętej grupy, gdzie dzielimy się bieżącymi sprawami dotyczącymi parafii
Nie zapominajmy, że nasze życie duchowe nie może być wyłącznie wirtualne. Niech będzie ono żywym doświadczeniem Boga, który powstał z martwych.

08.09.2020 Aktualności

Święto parafialne

6 września w parafii pw. Narodzenia Bogurodzicy w Brukseli odbyły się uroczystości święta patronalnego, które w bieżącym roku połączone zostały z obchodami pięciolecia funkcjonowania tutejszej parafii. Tego dnia uczczono także pamięć świętego męczennika kapłana Maksyma z Gorlic.

Świąteczne kazanie wygłosił ks. dr Włodzimierz Misijuk. Kaznodzieja zwrócił uwagę na szczególną rolę Bogurodzicy w życiu duchowym prawosławnych chrześcijan. Przypomniał, że wspomnienie Bogurodzicy jako „Najświętszej, Przeczystej, Błogosławionej, pełnej chwały naszej Władczyni” w trakcie św. Liturgii powtarzane jest wielokrotnie podczas każdego nabożeństwa, a kończące wezwanie „całe życie nasze Chrystusowi Bogu oddajmy” nie może być traktowane jak pusta prośba, ale jako coś na czym powinna skupiać się nasza uwaga i zaduma – jaką część naszego życia w rzeczywistości powierzamy Chrystusowi Bogu.

Wśród przybyłych gości był hieromnich Pantelejmon z monasteru w Supraślu oraz duchowni z Belgii. Świąteczne uroczystości zgromadziły ponad 200 wiernych, którzy przybyli na Liturgię nie tylko z Brukseli, ale też z najodleglejszych zakątków Belgii, mając często do przebycia ponad 100 km. Większość wiernych przyjęła tego dnia Eucharystię. Podczas św. Liturgii wraz z parafianami modlił się Jacek Grabowski – Konsul Generalny RP w Królestwie Belgii.

W lutym tego roku, minęło 5 lat od pierwszej św. Liturgii sprawowanej dla polskiej prawosławnej wspólnoty wiernych z Belgii. Od powstania parafii jej nabożeństwa odbywały się w ekumenicznej kaplicy, ale wciąż trwały poszukiwania takiego rozwiązania, by parafia miała własną świątynię. Po wielu rozmowach udało się dojść do porozumienia z władzami Kościoła rzymskokatolickiego, które początkowo przedstawiły propozycję wynajmu budynku kościoła, a w minionym roku biskupi wydali zgodę na dzierżawę wieczystą kościoła na potrzeby parafii prawosławnej. Długoterminowa dzierżawa daje możliwość permanentnej zmiany wystroju świątyni. Na czas wynajmu powstał tam tymczasowy ikonostas. Dużym problemem jest brak sali parafialnej i pomieszczeń katechetycznych. Rozpoczęły się już wstępne konsultacje z architektami w sprawie reorganizacji przestrzeni i zaadaptowania na potrzeby parafii niektórych pomieszczeń kościoła.

Po zakończonej Liturgii wszyscy udali się na świąteczny poczęstunek, który zgodzie z zaleceniami sanitarno-epidemiologicznymi odbył się na świeżym powietrzu.

ks. Paweł Cecha

06.06.2020 Aktualności

List Jego Eminencji Metropolity Belgii i Egzarchy Niderlandów i Luksemburga Atenagorasa

6 czerwca 2020

Eminencje,
Ekscelencje,
Wielebni ojcowie,
Drodzy bracia i siostry,

Premier Belgii ogłosiła w ubiegłą środę, że możemy wznowić posługę liturgiczną w naszych parafiach od poniedziałku 8 czerwca 2020 r. Cieszymy się z tej wiadomości. Kryzys, przez który przechodzimy dzisiaj, jest niespotykany. Co więcej, kryzys ten przypadł na samo serce roku liturgicznego: w Święty i Wielki Post, Wielki Tydzień i Paschę i przedłużył się na cały okres paschalny. Ten kryzys poruszył nas wszystkich. Zdecydowanie dla nas, prawosławnych chrześcijan, którzy mają wielkie przywiązanie do Boskiej Liturgii jako centrum naszego życia, jest to wielki problem.

Dzisiaj, 6 czerwca 2020 r., w belgijskim dzienniku ustaw (nl. Belgisch Staatsblad, fr. Moniteur Belge) opublikowano dekret ministerialny określający środki, których należy przestrzegać.
Dekret mówi w artykule 6: „Uprawianie kultu zbiorowego (…), jak również indywidualne wizyty w budynkach kultu (…) są dozwolone. Reprezentatywne organy kultu (…) podejmują niezbędne środki i ustanawiają wytyczne, z zastrzeżeniem następujących warunków:
– przestrzeganie zasad dystansu społecznego, w szczególności utrzymanie odległości 1,5 metra między każdą osobą, z wyjątkiem osób mieszkających pod tym samym dachem;
– zgodność z maksymalną, ustaloną z góry liczbą przebywających osób w budynku, ograniczoną do 1 osoby na 10 , z maksymalnie 100 osobami w budynku, do 30 czerwca 2020 r. włącznie, i 200 osób od 1 lipca 2020 r. ;
– zakaz fizycznego kontaktu między ludźmi i przedmiotami przez uczestników nabożeństw,
– zapewnienie przy wejściu i wyjściu do budynku produktów niezbędnych do higieny rąk.

Na szczęście te środki są jedynie tymczasowe. Łagodzenie środków bezpieczeństwa przebiega stopniowo, więc możemy spodziewać się nieco więcej swobody każdego miesiąca. Wszystkie przepisy należy rozpatrywać w świetle posłuszeństwa i interpretacji prawa tego kraju. Jako duchowi liderzy naszych Kościołów musimy wziąć na siebie pełnię odpowiedzialności, tak aby nikt nie mógł nam przypisać winy za pogłębianie tego globalnego kryzysu. Żyjemy w krajach, które nie są tradycyjnie prawosławne, nie zakłócają one jednak wewnętrznego funkcjonowania naszego Kościoła, a tym samym szanują wolność religijną, lecz z drugiej strony oczekują, że zrobimy wszystko, co w naszej mocy, aby zapewnić bezpieczeństwo, a zwłaszcza ochronę zdrowia publicznego.

Nie porównujmy warunków w których żyjemy w krajach Beneluksu, z warunkami panującymi w tradycyjnie prawosławnych krajach. Nie jest to właściwe.

Sytuacja ta jest bardzo bolesna dla biskupa, który za wszelką cenę chce, aby jego cerkwie były pełne wiernych i aby większość z nich mogła jednoczyć się regularnie i z godnością z Ciałem i Krwią Chrystusa, aby stać się uczestnikami misterium!

Proszę o wyrozumiałość i umiarkowanie w swoich wypowiedziach oraz o stawienie czoła tym trudnościom w duchowy i godny sposób.

Módlmy się, aby Bóg pomógł nam bezpiecznie pokonać ten kryzys i abyśmy mogli ponownie celebrować Boską Liturgię jako prawdziwe dziękczynienie za wszystkie Boże dary!

Z moją ogromną miłością w Chrystusie,

+ Metropolita Belgii i Egzarcha Niderlandów i Luksemburga Atenagoras

22.05.2019 Aktualności

Ogłoszenie: prawosławna pielgrzymka do Ziemi Świętej i Jordanii 

Ogłoszenie: prawosławna pielgrzymka do Ziemi Świętej i Jordanii 

(18-26 listopada 2019)

Uwaga! 3 ostatnie miejsca!

Zachęcamy do wzięcia udziału w pielgrzymce do Ziemi Świętej.

CENA: 1300 EURO

Cena zawiera:

  bezpośredni przelot liniami Brussels Airlines na trasie Bruksela Zaventem- Tel Aviv – Bruksela Zaventem Lot z dużym bagażem rejestrowanym (23kg) i małym bagażem podręcznym.

– opiekę polskiego przewodnika (mniszka Miriam)

– transfer z i na lotnisko w Tel Avivie

– zakwaterowanie w hotelach i wyżywienie

– napiwki, bilety wejściowe, opłaty za przejazdy i parkingi

– wizę do Jordanii

 Cena nie zawiera:

  • ubezpieczenia podróżnego i NNW

Zaliczka w kwocie 400 euro płatna do 16 czerwca . Wpłata zaliczki gwarantuje miejsce na liście pielgrzymów.

Należy posiadać ważny paszport. 

Program Pielgrzymki do Ziemi Świętej

Grupa Polskiej Parafii Prawosławnej w Brukseli

(18 – 26 listopada 2019)

18 listopada – poniedziałek

21.15 – wylot samolotem rejsowym Brussels Airlines SN3293 do Tel-Avivu

19 listopada – wtorek

2.35 – przylot na lotnisko Ben Guriona w Tel Avivie.

Transfer do hotelu w Betlejem, zakwaterowanie, nocleg

9.30 – śniadanie w hotelu

10.30 – wyjazd w kierunku Jordanii

13.00 – przekroczenie granicy z Jordanią

Zakwaterowanie w hotelu nad brzegiem Jordanu

Molebien i omycie się w wodach rzeki Jordan

18.00 – kolacja w hotelu

20 listopada – środa

8.00 – śniadanie w hotelu

9.00 – Wyjazd do Ammanu – prawosławna katedra, cerkiew św. Nektariusza z Eginy. 

Zwiedzanie antycznej Dżeraszy

Monaster ikony „Życiodajne Źródło” w Dibbine.

18.00 – kolacja w hotelu

21 listopada – czwartek

7.00 – Liturgia

8.30 – śniadanie

Rezerwat «Wadi-al-Kharrar»: Betabara – miejsce Chrztu Pańskiego. Grota i źródło Jana Chrzciciela, ruiny bizantyjskich monasterów i świątyń. Kamienne cele mnichów. Miejsce gdzie żyła św. Maria Egipska. Monaster św. Marii Egipskiej. Wzgórze proroka Eliasza: molebien do proroka Eliasza. Góra Nebo: klasztor franciszkanów – bazylika z bizantyjskimi mozaikami – panorama Ziemi Świętej. Miasto Madaba: cerkiew w której się znajduje mozaika – mapa Ziemi Świętej.

Przekroczenie granicy z Izraelem,

Przejazd do Betlejem

Zakwaterowanie, kolacja i nocleg w hotelu w Betlejem.

22 listopada – piątek

7.30 – śniadanie

8.00 – wyjazd do Jerozolimy:

Sobór św. Trójcy w siedzibie Rosyjskiej Duchownej Misji.

Odwidziny Patrairchatu Jerozolimy – audiencja u Patriarchy Jeorozlimy Teofila III

Miejsce narodzenia Bogurodzicy

Droga krzyżowa

Bazylika Grobu Pańskiego

Góra Syjon

18.00 – kolacja w hotelu w Betlejem

23 listopada – sobota

7.30 – śniadanie

Bazylika Bożego Narodzenia

9.00 – wyjazd

Odwiedziny sklepu z pamiątkami (jako opłata za minibusy do Ławry św. Sawy)

Beit-Sachur: pole pasterzy.

Pustynia Judzka:  Monaster św. Teodozego Wielkiego;

Ławra św. Sawy Oświęconego.

Hebron: Cerkiew Proroków, dąb Mambre

20.00 – Kolacja w hotelu w Betlejem

22.30 – wyjazd na nocną Liturgię w Bazylice Grobu Pańskiego

24 listopda – niedziela

3.00 – powrót do hotelu w Betlejem. Odpoczynek

9.30 – śniadanie

10.00 – wyjazd do Jerycha. 

Jerycho: Góra kuszenia. Cerkiew w Jerycho, sykomora Zacheusza.

Monaster św. Gerasima Jordańskiego.

18.00 – kolacja w hotelu w Betlejem

25 listopada – poniedziałek

7.30 – śniadanie w hotelu w Betlejem

8.00 – wyjazd (z bagażami)

Jerozolima: Góra Oliwna, Getsemani, Monaster Gorni (Ein-Karem). 

Wyjazd do Galilei.

Kafernaum – cerkiew 12 Apostołów

Magdala – monaster św. Marii Magdaleny

Kolacja i nocleg w hotelu w Tyberii.

26 listopada – wtorek

7.00 – śniadanie

7.30 – wyjazd (z bagażami)

Góra Tabor, Nazaret

11.30 – wyjazd na lotnisko Ben Guriona w Tel-Avivie

16.00 – wylot samolotem rejsowym Brussels Airlines SN3290 z Tel-Avivu na lotnisko Brussels National.

Program może ulec zmianom.

12.03.2019 Aktualności

Pielgrzymka do Ziemi Świętej

Na początku marca grupa dwudziestu parafian odbyła pielgrzymkę do Ziemi Świętej i Jordanii. Pielgrzymów oprowadzała pochodząca z Polski s. Miriam (Jurczuk). Pielgrzymi odwiedzili najważniejsze dla chrześcijaństwa miejsca i chodzili śladami Chrystusa. Trasa obejmowała Jerozolimę, Betlejem, Hebron, Pustynię Judzką, Jerycho, Nazaret i całą Galileę oraz Jordanię. W listopadzie planowana jest kolejna pielgrzymka. Wszystkich chętnych prosimy o kontakt w celu uzyskania szczegółów.

 

Fotografie można zobaczyć na fanpagu naszej parafii.

14.02.2019 Aktualności

Spektakl “Ojciec Konstanty Bajko”

17 marca o godz. 17.00 w Window Polska, Teatr Czrevo przedstawi spektakl „Ajciec Kanstancin Bajko”. Wszystkich serdecznie zapraszamy.
Wymagana jest wcześniejsza rezerwacja miejsc. Wstęp bezpłatny.
Bilety należy nabyć TUTAJ.
Uwaga! Jedynie zarejestrowane osoby będą mogły wziąć udział w tym wydarzeniu!
Ks. Konstanty Bajko jest postacią znaną nielicznym. Jego życiorys byłby gotowym scenariuszem filmu sensacyjnego. Postać duchownego przybliża Teatr z Muzeum Białoruskiego spektaklem „ Ajciec Kanstancin Bajko”, który zostanie wystawiony w Window Polska przy Stałym Przedstawicielstwie RP przy Unii Europejskiej. Organizacja spektaklu i przyjazd młodzieży nie byłby możliwe bez wsparcia Domu Polski Wschodniej w Brukseli.

11.01.2019 Aktualności

Bizantyjska Liturgia św. Jana po polsku

Wydana została płyta z unikalnego połączenia polskiego tłumaczenia cerkiewnej liturgii św. Jana Chryzostoma z muzyką bizantyjską. Nagrania dokonano w lutym tego roku w Brukseli, w cerkwi parafii prawosławnej tamtejszych polskich emigrantów.

Liturgia św. Jana Chryzostoma jest najczęściej sprawowaną w Cerkwi prawosławnej. Dwupłytowy album wydany przez polską parafię prawosławną w Brukseli zawiera pełną liturgię z modlitwami kapłańskimi. Melodie skomponował i przełożył na nie tekst Marcin Abijski, który muzykę bizantyjską studiował w Grecji i zaczął ją popularyzować również w Polsce.

Nabożeństwo celebrował ks. Paweł Cecha, proboszcz tej parafii. Jak powiedział PAP, zadanie było niezwykle trudne, gdyż język polski – fonetycznie, składniowo i pojęciowo – daleki jest od wzorców greckich. W jego ocenie pomysł, który był swego rodzaju eksperymentem, jednak potwierdził przypuszczenia, że polski tekst świetnie pasuje do melodii bizantyjskich.

“Nie mam co do tej płyty żadnych oczekiwań, ale jeśli komuś nagranie tego, koronującego wszystkie prawosławne modlitwy, nabożeństwa pozwoli przybliżyć się do Boga, to będzie to ewidentny dowód na to, że warto było to zrobić, zedrzeć gardło, przejść długą drogę przez mastering aż do wytłoczenia tego dwupłytowego albumu” – dodał we wpisie w mediach społecznościowych.

Pomysł wsparli hierarchowie z Polski i Belgii, których listy zostały zamieszczone w wydawnictwie dołączonym do płyt. “Przez wieki traciliśmy olbrzymie dziedzictwo ludzkości tylko dlatego, że nie potrafiliśmy go archiwizować i przekazywać kolejnym pokoleniom. Zapis ludzkiego głosu, to wynalazek nie mniejszy niż sztuka wzniecania ognia, czy czcionka drukarska. Jest fundamentem współczesnej cywilizacji i pamięcią geniuszu przodków” – napisał zwierzchnik Cerkwi w Polsce metropolita Sawa.

Metropolita Belgii Atenagoras – biskup patriarchatu konstantynopolitańskiego, który polskie duszpasterstwo w Brukseli formalnie reprezentuje w relacjach z władzami państwowymi podkreślił, że bizantyjski śpiew, oparty na użyciu strun głosowych i żadnego innego instrumentu, stanowi “królewską drogę, która jednoczy człowieka z Bogiem”. “Wydanie tego albumu wzmacnia nasze więzi w diasporze prawosławnej, gdzie jesteśmy wezwani do służby i pokazuje, jak prawosławie jest uniwersalne i nie posiada granic” – napisał hierarcha.

Fragment nagrania

Dwupłytowy album można nabyć:

w Belgii:

  • w Polskiej Parafii Prawosławnej w Brukseli

w Polsce:

  • Sklep Cerkiew.pl
  • Wydawnictwo Bratczyk
  • Sklep Bractwa Młodzieży Prawosławnej przy Katedrze św. Mikołaja w Białymstoku
  • Parafii Zmartwychwstania Pańskiego w Białymstoku
  • Centrum Kultury Prawosławnej w Białymstoku
  • Sklep Galilea w Bielsku Podlaskim
  • Monasterze w Sakach
  • Monasterze w Zaleszanach
  • Monasterze na Św. Górze Grabarce
  • Monasterze w Jabłecznej
  • Kaplicy św. Grzegorza w Warszawie
  • Katedrze św. Marii Magdaleny w Warszawie
  • Centrum Kultury Prawosławnej w Warszawie
  • Parafii w Brańsku

(PAP)

autor: Robert Fiłończuk

20.12.2018 Aktualności

Nabożeństwa w okresie świąt Bożego Narodzenia

Najbliższe wydarzenia w naszej parafii:

22 grudnia, sobota
17.30 – próba chóru
18.30 – wieczernia
(spowiedź od 17.30)

23 grudnia, niedziela przed Bożym Narodzeniem
8.30-9.00 – spowiedź
9.00 – jutrznia
10.00 – Liturgia

24 grudnia, poniedziałek, wigilia święta Bożego Narodzenia
16.00 – wieczerza wigilijna w cerkwi
22.00 – Agrypnia święta Bożego Narodzenia (wielkie powieczerze, jutrznia i Liturgia)

25 grudnia, wtorek – Boże Narodzenie
13.00 – wielka wieczernia i śpiewanie kolęd
Po wieczerni zapraszamy wszystkich chętnych do wspólnego odwiedzenia cmentarza komunalnego w dzielnicy Evere gdzie pomodlimy się i postawimy znicze na grobach bezdomnych.

18.12.2018 Aktualności

Zimowa Pascha: Świętujmy ludzie!

Przedświecie Bożego Narodzenia zaczyna się na poważnie 5 dni przez Bożym Narodzeniem. [1]. Nabożeństwa każdego z tych dni nawołują, by wierni przygotowali siebie na święto i przygotowali samo święto.

Świętujmy, ludzie, przedświęcie Narodzenia Chrystusa! Wznieśmy nasze umysły, idąc duchem do Betlejem, oczami duszy widząc Dziewicę, jak spieszy do groty, by urodzić Pana i Boga wszystkich. Gdy Józef po raz pierwszy ujrzał wielki cud, myślał że widzi tylko ludzkie dziecko owinięte w pieluszki. Ale po wszystkich wydarzeniach odkrył, że Dziecię jest prawdziwym Bogiem, który daruje światu wielkie miłosierdzie.

Świętujmy, ludzie, przedświęcie Narodzenia Chrystusa! Wznieśmy nasze umysły, dążąc duchem do Betlejem. Ujrzyjmy wielką tajemnicę w pieczarze, bo Eden ponownie się otworzył, kiedy Bóg wyszedł z czystej Dziewicy, pozostając doskonałym Bogiem i stając się doskonałym człowiekiem. Dlatego zawołajmy do Niego: Święty Boże, Ojcze bez początku! Święty Mocny, wcielony Synu! Święty nieśmiertelny, Duchu i Pocieszycielu! Święta Trójco, chwała tobie! (wieczernia pierwszego dnia Przedświęcia Bożego Narodzenia, 20 grudnia).

Świętujmy, ludzie! Wnieśmy ducha! Wznieśmy nasze umysły! To nie są proste nawołania entuzjastycznej pobożności i emocjonalnego oddania kilku dziwnych ludzi, którzy lubią tego typu podejście. To nawoływania i polecenia istotne dla duchowego życia wszystkich istot ludzkich, które muszą wysłuchać tego tak, jakby ich życie od tego zależało. Bo, w rzeczywistości, zależy.

Jesteśmy stworzeni, by świętować dary Boże i samego Boga. To nasz powód do istnienia. To istota naszego życia. Cały ludzki grzech, włączając w to „pierwszy grzech” Adama i Ewy, jest porażką we właściwym świętowaniu kim jest Bóg i co robi ze względu na tych, którzy są stworzeni na Jego obraz i podobieństwo.

Grzeszne świętowanie, które ostatecznie nie jest świętem w ogóle, ale po prostu grzechem, wyklucza Boga i próbuje radować się czymś innym, niż Nim, Jego obecnością i działaniem w świecie. Innymi słowy to świętowanie Bożych darów bez odniesienia do Boga – Darczyńcy. I nieuchronnym tego rezultatem, nieodzownym i naturalnym, jest brak satysfakcji, cierpienie, depresja i w końcu śmierć.

Okres świąt jest czasem świętowania, porą radości i wesela. Ale wielu ludzi, w tym wielu, którzy uważają się za chrześcijan, jest pozbawionych radosnego ducha świętowania. Odczuwają ten czas jako irytujący, rozczarowujący i depresyjny, czasami przyznając się, że cieszą się, kiedy już się skończy. Oczywistą tego przyczyną jest to, że świętują niewłaściwie.

Niektórzy ludzie w ogóle nie świętują Boga i Jego darów, w tym daru Jezusa Chrystusa. Świętują zmysłowe przyjemności i cielesne pragnienia. Mogą się dobrze bawić, ale autentyczna radość im ucieka. Dochodzą do końca okresu świątecznego kompletnie wypaleni, pożądając automatycznie więcej tego samego, bo to, co dostali – cokolwiek to było – z pewnością nie było wystarczające. I w każdym przypadku już minęło.

Inni przystępują do święta z czystą intencją, by świętować Zbawiciela – dar od Boga. Są superpoważni. Zaciskają pięści i zagryzają zęby w determinacji, by było to „duchowe” i „religijne”. Ale kiedy czas świąteczny się skończy, zostają puści i martwi, bo zużyli swoją energię patrząc na innych, potępiając ich głupie zachowanie i stając się z tego powodu samotni. Tacy ludzie zamiast wypełniać ludzką radość tego okresu – Boską łaską Pana, rujnują święty czas dla siebie, swoich rodzin i przyjaciół przeklinając „sekularyzację” i „komercjalizację”, które zainfekowały święta w miejsce błogosławienia Boga i radowania się świętem takim, jakie jest naprawdę. Strofując swoich przyjaciół za „pomijanie Chrystusa w Bożym Narodzeniu”, w rzeczywistości wykluczyli Go ze swego własnego świętowania przez swoją faryzejską prawość i potępienie swoich braci i sióstr, dla których Chrystus przyszedł i dla których umarł, bez względu na to, czy o tym wiedzą, czy nie.

Świętujmy, ludzie! Ale świętujmy właściwie. Wznieśmy się do Betlejem, a nie do domów innych ludzi. Wznieśmy nasze umysły ku Panu, ale nie pozwólmy im błąkać się po życiu naszych sąsiadów. Skoncentrujmy się na Bogu i radujmy się w Jego miłosierdziu i miłości dla świata – nawet dla „skomercjalizowanego” i „zsekularyzowanego” świata, gdzie rządzi zło. Nie rujnujmy święta dla siebie i naszych najbliższych z powodu tego, co inni robią albo czego nie robią. Walczmy o „odnalezienie Chrystusa w Bożym Narodzeniu” przede wszystkim dla siebie, odnajdując Go w sobie i siebie w Chrystusie. Wtedy Boże Narodzenie będzie danym przez Boga świętem, którym rzeczywiście jest, świętem przyjścia Boga w osobie swojego Syna. Tylko w ten sposób nasze świętowanie będzie miłe Panu, dające spełnienie nam i inspirujące dla innych. Bo będzie wtedy żywym dowodem tego, jakie rzeczywiście jest świętowanie, kiedy staje się tym, czego chce od nas Bóg.

Dzisiejszy świat pilnie potrzebuje świętowania duchowego. I tego potrzebuje również wielu chrześcijan i wiele Kościołów. Bo kiedy niektórzy się bawią, a inni ich za to potępiają, ani jedni ani drudzy nie zaznają radości ani pokoju. Nikt nie może być usatysfakcjonowany bez obecności miłosiernego Boga, który kocha swoje stworzenie i przychodzi, by uleczyć i wybaczyć mu jego głupotę i grzech. Żadne święto nie jest naprawdę satysfakcjonujące bez Boskiej współczującej obecności i miłości.

Przyjdźcie, wierni, zacznijmy święto! Śpiewajcie z mędrcami i pasterzami! Zbawienie przyszło z dziewiczego łona, wzywając wiernych ku życiu. (wieczernia pierwszego dnia przedświęcia Bożego Narodzenia).

Odrzućmy zepsucie namiętności, oczekując przyjścia Chrystusa. Wznieśmy umysły i przyjmijmy wiedzę, dar nieskalanego Pana, który przychodzi, by przyodziać się w ciało, przekształcając nas w pobożności.


Ujrzawszy Chrystusa, bądźmy radośni w pokorze. Odrzućmy ziemskie namiętności, pragnąc dobra. Nauczmy się przez wiarę nie być dumnymi w sercu. Uniżmy się duchem, by przez dobre czyny radować się Tym, który przychodzi, by się narodzić.[powieczerze pierwszego dnia przedświęcia Bożego Narodzenia].

[1] W niektórych Kościołach te nabożeństwa są podzielone na cały okres postu przed Bożym Narodzeniem (np. jedno sprawowane w jednym tygodniu), tak aby ci, którzy nie mogą przyjść codziennie do cerkwi w tygodniu przed świętami, mogą wziąć w nich udział.

Thomas Hopko – amerykański ksiądz prawosławny, były wykładowca i dziekan Seminarium św. Włodzimierza w Crestwood, autor popularnych audycji radiowych.

Niniejszy tekst to jeden z rozdziałów książki “The Winter Pascha – Readings for the Christmas-Epiphany Season”.
tłum. Anna Czerewacka

18.12.2018 Aktualności

Zimowa Pascha: Genealogia Jezusa Chrystusa

W Ewangelii na Liturgii niedzieli przed Bożym Narodzeniem czytana jest „genealogia Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama” wzięta z Ewangelii św. Mateusza. Ta genealogia wymienia pokolenia od Abrahama do Dawida, następnie do niewoli babilońskiej ludu izraelskiego, po narodzenie Jezusa. To wybrana genealogia kończąca się pojawieniem się „Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem.” (Mt 1,16). Różni się ona od genealogii prezentowanej w Ewangelii św. Łukasza, która zaczyna się od Jezusa, który „Był, jak mniemano, synem Józefa”, a dochodzi nie tylko do Abrahama, ale do Adama (Łk 3, 23-38).

Wśród wielu celów pokazania genealogii Jezusa w Ewangeliach, głównym jest potwierdzenie, że Jezus, będąc prawdziwym Synem Bożym – czego dowodzą wszystkie ewangelie – przyszedł „ w ciele” jako prawdziwy człowiek. To potwierdzenie było szczególnie ważne w czasach apostołów i pokoleniach pierwszych chrześcijan, bo – w przeciwieństwie do tego, co mamy dzisiaj – pokusą wczesnej epoki chrześcijaństwa nie było zaprzeczenie boskości Jezusa, ale zaprzeczenie Jego autentycznej naturze ludzkiej.

Zgodnie z historycznymi faktami pierwszymi chrześcijańskimi heretykami byli ci, którzy mówili, że Jezus był jakimś rodzajem boskiej istoty (było wiele wersji wyjaśnienia tej kwestii), który tylko wydawał się być prawdziwym człowiekiem, ale nie był nim, bo „ciało i krew” były postrzegane jako degradujące, jeśli nie wprost złe. Dlatego apostoł Paweł musiał podkreślać, że w Jezusie, który jest Żydem „według ciała” (Rz 9,5), „mieszka cała Pełnia: Bóstwo, na sposób ciała” (Kol 2,9) i to jest ten sam Jezus, który umarł i był pochowany i wskrzeszony w ciele jako prawdziwy człowiek, który jest Mesjaszem i Panem. (zobacz 1 Kor 15, 3-4; Gal 4,4; Fil 2, 6-11).

List do Hebrajczyków jest nawet bardziej stanowczy odnośnie prawdziwej, ludzkiej natury Jezusa niż listy apostoła Pawła, do których już się odnosiliśmy. Ten list podkreśla, że Jezus nie jest aniołem ani innym rodzajem niebiańskiego ducha, ale jest Synem Boga we własnej osobie (Hbr 1,2). Podkreśla z jeszcze większą mocą i patosem, że ten Syn Boga stał się na chwilę „niższy od aniołów”, że będąc prawdziwym człowiekiem „przez łaskę Boga mógł doznać śmierci za wszystkich” (Hbr 2,9).

Ponieważ zaś dzieci uczestniczą we krwi i ciele, dlatego i On także bez żadnej różnicy stał się ich uczestnikiem, aby przez śmierć pokonać tego, który dzierżył władzę nad śmiercią, to jest diabła, i aby uwolnić tych wszystkich, którzy całe życie przez bojaźń śmierci podlegli byli niewoli. Zaiste bowiem nie aniołów przygarnia, ale przygarnia potomstwo Abrahamowe. Dlatego musiał się upodobnić pod każdym względem do braci, aby stał się miłosiernym i wiernym arcykapłanem wobec Boga dla przebłagania za grzechy ludu. W czym bowiem sam cierpiał będąc doświadczany, w tym może przyjść z pomocą tym, którzy są poddani próbom. (Hbr 2, 14-18).

Z głośnym wołaniem i płaczem za dni ciała swego zanosił On gorące prośby i błagania do Tego, który mógł Go wybawić od śmierci, i został wysłuchany dzięki swej uległości. A chociaż był Synem, nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał. A gdy wszystko wykonał, stał się sprawcą zbawienia wiecznego dla wszystkich, którzy Go słuchają,(Hbr 5, 7-9).

Listy świętego Jana są najmocniejsze ze wszystkich nowotestamentowych pism w tej kwestii. Wygląda na to, że apostoł i jego wspólnota byli nękani przez ludzi, którzy odmawiali uznania rzeczywistego wcielenia Syna Bożego jako prawdziwego człowieka. Umiłowany uczeń Pana głośno potępia ich z siłą, która dla wielu chrześcijan obecnie byłaby szokująca.

Umiłowani, nie dowierzajcie każdemu duchowi, ale badajcie duchy, czy są z Boga, gdyż wielu fałszywych proroków pojawiło się na świecie. Po tym poznajecie Ducha Bożego: każdy duch, który uznaje, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele, jest z Boga. Każdy zaś duch, który nie uznaje Jezusa, nie jest z Boga; i to jest duch Antychrysta, który – jak słyszeliście – nadchodzi i już teraz przebywa na świecie. (1 J 4, 1-3)

Wielu bowiem pojawiło się na świecie zwodzicieli, którzy nie uznają, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele ludzkim. Taki jest zwodzicielem i Antychrystem. Uważajcie na siebie, abyście nie utracili tego, coście zdobyli pracą, lecz żebyście otrzymali pełną zapłatę. Każdy, kto wybiega zbytnio naprzód, a nie trwa w nauce Chrystusa, ten nie ma Boga. Kto trwa w nauce [Chrystusa], ten ma i Ojca, i Syna. Jeśli ktoś przychodzi do was i tej nauki nie przynosi, nie przyjmujcie go do domu i nie pozdrawiajcie go, albowiem kto go pozdrawia, staje się współuczestnikiem jego złych czynów. (2 J 7-11).

Kolejną przyczyną zamieszczenia genealogii w ewangeliach jest pokazanie, że Pan jest rzeczywiście wypełnieniem obietnicy danej Abrahamowi, potwierdzonej na przykład w pieśni Dziewicy Marii w Ewangelii Łukasza (Łk 1, 55) i bronionej jako prawdy teologicznej w pismach apostoła Pawła, na przykład w jego liście do Galatów, gdzie mówi, że „Abrahamowi i jego potomstwu dano obietnice… I nie mówi /Pismo/: i potomkom, co wskazywałoby na wielu, ale /wskazano/ na jednego: i potomkowi twojemu, którym jest Chrystus.” (Gal 3,16) Ich celem jest również pokazanie, że Jezus jest jednocześnie wypełnieniem obietnicy danej królowi Dawidowi, że jeden z jego synów zasiądzie na jego tronie i będzie rządził Bożym królestwem, które nie ma końca. (zobacz Ps 89, Łk 1,32, 69; Hbr 1).

Genealogia w ewangeliach Mateusza i Łukasza przebiega do i od Józefa. To nie ma sprawić wrażenia, że Jezus pochodził z nasienia Józefa. Obie ewangelie są absolutnie precyzyjne w tej kwestii. Jezus rodzi się z Dziewicy Marii mocą Ducha Świętego. Chodzi raczej o to, że Józef jest ojcem Jezusa według Prawa, od ojca wylicza się pochodzenie prawnych potomków. Prawnym ojcem Jezusa jest „Józef, syn Dawida”[1], prawny mąż Marii. (Mt 1,20).

Jeszcze jedna ważna kwestia podkreślona jest poprzez wymienienie ludzkich pokoleń, które doprowadziły do narodzin Jezusa. Ten fakt to wierność Boga danym przez siebie obietnicom, nawet jeśli naród wybrany często jest niewierny. Wśród ludzi, od których pochodzi Jezus, są i grzesznicy i poganie. Jednym słowem Jezus pochodzi nie tylko od sprawiedliwych i świętych, ale również od nikczemnych i grzesznych. I pochodzi nie tylko od Żydów, ale również od pogan. Na liście u św. Mateusza wymienione są cztery kobiety – Tamar, Rahab, Rut i żona Uriasza (Batszeba) – było o nich wiadomo, że są pogankami, łącznie z jedną z żon Dawida, matką Salomona. Kwestia, która tu jest widoczna, jest pięknie nakreślona we wczesnochrześcijańskim hymnie, cytowanym w Biblii w drugim liście do Tymoteusza:
Jeżeliśmy bowiem z Nim współumarli, wespół z Nim i żyć będziemy. Jeśli trwamy w cierpliwości, wespół z Nim też królować będziemy. Jeśli się będziemy Go zapierali, to i On nas się zaprze. Jeśli my odmawiamy wierności, On wiary dochowuje, bo nie może się zaprzeć siebie samego. (2 Tym, 2, 11-13).

To wspaniałe świadectwo genealogii Jezusa – jeśli nie jesteśmy wierni, Pan Bóg pozostaje wierny – bo nie może się zaprzeć samego Siebie.
Oto przybliża się czas zbawienia naszego, przygotuj się groto, Dziewica nadchodzi, aby urodzić. Betlejem, ziemio Judy, upiększ się i wesel, albowiem z Ciebie zajaśnieje Pan nasz. Usłyszcie góry i pagórki, i okolice krainy judzkiej, że nadchodzi Chrystus, aby zbawić człowieka, którego stworzył jako Przyjaciel człowieka. (stichera Przedświęcia)

[1] Zobacz również Łk 1,32; 2,4. Kościół uczy w swoich pieśniach i hymnach, że Maria pochodzi również z domu i linii Dawida, choć to nie miałoby żadnego znaczenia w ustanowieniu Jezusa Pomazańcem, obiecanym Mesjaszem.
Cytaty z Pisma Świętego za Biblią Tysiąclecia.
Tłumaczenie stichery Przedświęcia – ks. Henryk Paprocki.
Thomas Hopko – amerykański ksiądz prawosławny, były wykładowca i dziekan Seminarium św. Włodzimierza w Crestwood, autor popularnych audycji radiowych.

Niniejszy tekst to jeden z rozdziałów książki “The Winter Pascha – Readings for the Christmas-Epiphany Season”.

tłum. Anna Czerewacka

18.12.2018 Aktualności

Zimowa Pascha: Niedziela przed Bożym Narodzeniem

Niedziela przed świętem Narodzenia Chrystusa jest kolejnym wyjątkowym dniem w prawosławnym kalendarzu liturgicznym. Ponownie Kościół świętuje pamięć mężczyzn i kobiet, którzy wierzyli w prawdziwego Boga i którzy przygotowywali się na przyjście Jego Syna i Słowo w ludzkim ciele. Ten dzień jest świętem ich wiary i potwierdzeniem, że wiara  została odnaleziona w ich  doskonałości  i spełnieniu  boskiej obietnicy Zbawiciela, którym jest Chrystus Pan.

Podnieś Twój głos, Syjonie, Boży grodzie, i ogłoś Bożą pamięć ojców, z Abrahamem Izaaka i Jakuba czcząc zawsze sławnego, oto Judę i Lewiego wielbimy, wielkiego Mojżesza i Aarona czcigodnego, czcimy z Dawidem Jozuego i Samuela wszyscy, w przedświęcie Chrystusa Bożą pochwałę w pieśniach Bożych klaszcząc przynosząc, prosząc o otrzymanie od Niego łaski i danie światu wielkiego miłosierdzia.


Szedł niegdyś Eliasz wsiąść na ognisty rydwan Boży i mądry w Bogu Elizeusz, z Ezechiaszem razem i Ozeaszem raduje się, czcigodnych dwunastu proroków natchnionych przez Boga wspólnie weseli się z narodzenia Chrystusa i w pieśniach zaśpiewajcie dzieci błogosławione, rosą Ducha wygasiwszy płomień pieca, módlcie się za nas do Chrystusa, aby zesłał duszom naszym wielkie miłosierdzie.


Zjawiła się na ziemi od wieków głoszona przez proroków w przepowiedniach Dziewica Bogurodzica, którą mądrzy patriarchowie i zgromadzenia sprawiedliwych ogłaszają, a z nimi wspólnie radują się wspaniałe niewiasty: Sara, Rebeka, Rachela, Anna i sławna Mariam Mojżesza, z nimi weselą się też krańce świata, całe czci stworzenie, albowiem Stwórca wszystkich i Bóg przychodzi urodzić się w ciele i dać nam wielkie miłosierdzie.


Zakonnych nauk zgromadzenie w Tobie okazuje Boże Chrystusowe zrodzenie, przed Zakonem łaskę ogłaszając, jako poza Zakonem w wierze będący. Przeto głosili duszom zniewolonym w otchłani ze względu na zmartwychwstanie: Panie, chwała Tobie.

(fragmenty jutrzni Niedzieli przed Bożym Narodzeniem)

Fragment lekcji apostolskiej czytany podczas niedzielnej liturgii zaczerpnięty jest z Listu Hebrajczyków, gdzie podkreślona i chwalona jest wiara tych, którzy przyszli przed Chrystusem.

Wiara zaś jest poręczeniem tych dóbr, których się spodziewamy, dowodem tej rzeczywistości, której nie widzimy. Dzięki niej to przodkowie otrzymali świadectwo. Przez wiarę poznajemy, że słowem Boga światy zostały tak stworzone, iż to, co widzimy, powstało nie z rzeczy widzialnych (…) Bez wiary zaś nie można podobać się Bogu. Przystępujący bowiem do Boga musi uwierzyć, że [Bóg] jest i że wynagradza tych, którzy Go szukają.  (Heb 11, 1-3,6)

List do Hebrajczyków wymienia tych, którzy szukali Pana, i pokazuje, że ich działania były inspirowane ich wiarą.

Przez wiarę Abel…, przez wiarę Enoch…, przez wiarę Noe…, przez wiarę Abraham…, przez wiarę Sara…, przez wiarę Izaak…, przez wiarę Jakub…, przez wiarę Mojżesz…, przez wiarę  lud…, przez wiarę Mojżesz …, przez wiarę Rechab (zob. Hebr. 11). List opowiada historię ich wiary podkreślając, że “w wierze pomarli oni wszyscy, nie osiągnąwszy tego, co im przyrzeczono, lecz patrzyli na to z daleka i pozdrawiali, uznawszy siebie za gości i pielgrzymów na tej ziemi” (Hbr. 11,13). Dlatego “Teraz zaś do lepszej dążą, to jest do niebieskiej. Dlatego Bóg nie wstydzi się nosić imienia ich Boga, gdyż przysposobił im miasto” (Hbr 11, 16).  To jest “miasta Boga żyjącego, Jeruzalem niebieskiego” (Hbr, 12, 22), które zostało im ofiarowane przez Mesjasza-Chrystusa, a ich doskonałość może  iść w parze z naszą własną i wszystkich, którzy poznali i uwierzyli w Jego przyjście.

I co jeszcze mam powiedzieć? Nie wystarczyłoby mi bowiem czasu na opowiadanie o Gedeonie, Baraku, Samsonie, Jeftem, Dawidzie, Samuelu i o prorokach,  którzy przez wiarę pokonali królestwa, dokonali czynów sprawiedliwych, otrzymali obietnicę, zamknęli paszcze lwom,  przygasili żar ognia, uniknęli ostrza miecza i wyleczyli się z niemocy, stali się bohaterami w wojnie i do ucieczki zmusili nieprzyjacielskie szyki.  Dzięki dokonanym przez nich wskrzeszeniom niewiasty otrzymały swoich zmarłych. Jedni ponieśli katusze, nie przyjąwszy uwolnienia, aby otrzymać lepsze zmartwychwstanie.  Inni zaś doznali zelżywości i biczowania, a nadto kajdan i więzienia.  Kamienowano ich, przerzynano piłą, , przebijano mieczem; tułali się w skórach owczych, kozich, w nędzy, w utrapieniu, w ucisku –  świat nie był ich wart – i błąkali się po pustyniach i górach, po jaskiniach i rozpadlinach ziemi. A ci wszyscy, choć ze względu na swą wiarę stali się godni pochwały, nie otrzymali przyrzeczonej obietnicy,  gdyż Bóg, który nam lepszy los zgotował, nie chciał, aby oni doszli do doskonałości bez nas.  (Hbr 11, 32-40)

To niesamowita nauka. Ci, którzy dokonali tak wspaniałych rzeczy, którzy mieli taką siłę i moc, którzy znieśli męki i cierpienia,  “których świat nie był godny,” nie byli stworzeni doskonałymi, tak jak i my, poza wspaniałością swojej wiary. Dla ich wiary był Jeden, który działał w naszych czasach, realizując obietnice złożone już dla nich, a następnie dla nas, ich duchowych dzieci. Ponieważ tak jest, musimy naśladować ich wiarę, zyskać odwagę i wcielać ich siłę, tak byśmy się stali spadkobiercami ich błogosławieństwa. To jest podstawowe przesłanie niedzieli poświęconej świętym ojcom.

I my zatem mając dokoła siebie takie mnóstwo świadków, odłożywszy wszelki ciężar, [a przede wszystkim] grzech, który nas łatwo zwodzi, winniśmy wytrwale biec w wyznaczonych nam zawodach. Patrzmy na Jezusa, który nam w wierze przewodzi i ją wydoskonala. On to zamiast radości, którą Mu obiecywano, przecierpiał krzyż, nie bacząc na [jego] hańbę, i zasiadł po prawicy tronu Boga. (Hbr 12, 1-2)

Teraz Dziewica idzie urodzić w Betlejem Chrystusa w ciele jako niemowlę, Chrystusa dobrowolnie wyniszczonego, Chrystusa widzialnego, niebo i ziemia niech się radują.


Góry i pagórki podskoczcie, prorocy głoszący Boga radujcie się, ludzie i narody zaklaszczcie, nastało zbawienie wszystkich i oświecenie, zrodzenie w grocie w Betlejem.


Ubogim bywa bogaty, aby wzbogacić zubożałego przez złość, Bogoczłowiek poznawany jest z Dziewicy nieznającej małżeństwa, bez żadnej zmiany, wszyscy zaśpiewajmy Mu chwałę, albowiem się rodzi.
(fragmenty jutrzni Niedzieli przed Bożym Narodzeniem)


Cytaty z Pisma Świętego za Biblią Tysiąclecia.
Stichery w tłumaczeniu ks. Henryka Paprockiego.

Thomas Hopko – amerykański ksiądz prawosławny, były wykładowca i dziekan Seminarium św. Włodzimierza w Crestwood, autor popularnych audycji radiowych.

Niniejszy tekst to jeden z rozdziałów książki “The Winter Pascha – Readings for the Christmas-Epiphany Season”.

tłum. ks. Paweł Cecha

1 2 3 11